Tłumaczenie hasła "tankowanie" na angielski. refueling, fueling, fuelling to najczęstsze tłumaczenia "tankowanie" na angielski. Przykładowe przetłumaczone zdanie: Innymi słowy, na decyzję o tym, gdzie tankować paliwo, wpływa głównie cena paliwa. ↔ In other words, the decision where to fill the tank is mainly influenced by the Tankowanie samolotu Cessna 172 w locie. Okolice Las Vegas. Rok 1959.Zdjęcie Momencik, trwa ładowanie komentarzy Pewex.pl Demotywatory.pl JoeMonster.org Pewex.pl Jest to niezwykle ważne, ponieważ lotnisko obsługuje średnio jedną maszynę na minutę. Zgodnie z przepisami tankowanie samolotu można rozpocząć dopiero po opuszczeniu pokładu przez wszystkich pasażerów. Na przygotowanie do następnego rejsu obsługa naziemna lotniska ma zaledwie od 45 do 60 minut. 7h:57m. Najczęściej loty Waszyngton – Warszawa zaczynają się na lotnisku w Waszyngton (WAS) a kończą na lotnisku Warszawa (WAW). Średnia cena za bilety lotnicze Waszyngton – Warszawa to 3352.04 zł. Najniższa cena która została zarejestrowana przez nas system to 2746.59 zł. Oznacza to, że kolejne testy obejmą tankowanie samolotu walki radioelektronicznej EA-18G Growler i zmiennowirnikowca CMV-22B Osprey – jednak z uwagi na bliskie pokrewieństwo EA-18G i F/A-18 i tożsame wyposażenie do tankowania w locie, być może testy nie będą potrzebne (MQ-25A Stingray tankował E-2D Advanced Hawkeye, MQ-25A tankuje ogoh ogoh sang hyang aji ratu sumedang. Jeśli chodzi o latanie prywatnym odrzutowcem, jeden z największe koszty to paliwo. Dlatego ważne jest, aby wziąć pod uwagę godzinowe spalanie paliwa przez każdy samolot. Godzinny koszt paliwa dla prywatnego odrzutowca może wahać się od około 500 do prawie 2,000 USD za godzinę. Oczywiście im większy samolot, tym większe oparzenie. Jednak w w tym artykule omówiono, ile kosztuje paliwo do prywatnego odrzutowca, podane wartości są wartościami średnimi dla kategorii statków powietrznych. Jakie są zatem liczby dotyczące konkretnych samolotów? Godzinowe spalanie paliwa dla wszystkich prywatnych odrzutowcówSpalanie paliwa na godzinę przez duży samolotSpalanie paliwa w średnim samolocie na godzinęSpalanie paliwa na godzinę w lekkim statku powietrznymVLJ Godzinowe spalanie paliwaZmienne wpływające na spalanie paliwaPodsumowanie Godzinowe spalanie paliwa dla wszystkich prywatnych odrzutowców Poniżej znajduje się wykres przedstawiający średnie godzinowe spalanie paliwa wszystkie prywatne odrzutowce. Samoloty te obejmują przerobione samoloty, takie jak Embraer Lineage 1000E, do najmniejszego samolotu z napędem odrzutowym, Cirrus Vision Jet. Wymienione poniżej samoloty pochodzą z 1967 roku, roku, w którym dostawy Gulfstream GII rozpoczął się. Dodatkowo w tym zestawie danych znajdują się dwa najnowsze samoloty - Dassault Falcon 6X i Gulfstream G700. Należy pamiętać, że wszystkie dane dotyczą godzinowego spalania paliwa podczas rejsu. Ponadto wszystkie jednostki są podane w galonach na godzinę. Spalanie paliwa na godzinę przez duży samolot Przybliżenie każdej kategorii statków powietrznych pozwala na bardziej szczegółowe porównanie między samolotami. Jak widać z poniższych danych, plik Embraer Lineage 1000 i Lineage 1000E spalają najwięcej paliwa na godzinę, średnio 626 galonów na godzinę. Przy średniej cenie 5 USD za galon paliwa Jet-A, plik Lineage Samo paliwo 1000 / E kosztuje 3,130 USD za godzinę. Jednak na drugim końcu szerokiego spektrum samolotów mamy Dassault Falcon 50. Mimo że był samolotem z lat 1980-tych, Falcon 50 ma średnie godzinowe spalanie paliwa na poziomie 229 galonów na godzinę. Skutkuje to godzinowym kosztem paliwa w wysokości 1,145 USD. Spalanie paliwa w średnim samolocie na godzinę Podczas badania średniego godzinowego spalania paliwa przez samoloty średniej wielkości istnieje znaczna różnica między samolotami o najniższym zużyciu paliwa a samolotami o najniższym zużyciu paliwa. Średniej wielkości samolot, który spala najwięcej paliwa na godzinę to Hawker 800XP. Średnie godzinowe spalanie 800XP wynosi 291 galonów na godzinę. Przy średniej cenie paliwa 5 USD za galon Hawker 800XP koszt paliwa wynosi 1,455 USD za godzinę lotu. W ramach projektu Hawker 800XP to samolot, który został pierwotnie opracowany i wyprodukowany w połowie lat 1990. Od tego czasu samoloty średniej wielkości mają większą oszczędność paliwa. Na najniższym końcu godzinowego spalania paliwa wśród samolotów średniej wielkości mamy Pilatus PC-24, PC-24 to imponujący samolot pod wieloma względami. Nie tylko jest to pierwszy prywatny odrzutowiec wyprodukowany przez Pilatus, ale jest niezwykle wszechstronny. Jest to najbardziej widoczne w jego zdolności do lądowania na trawiastych i gruntowych pasach startowych. Cecha unikalna w świecie prywatnych odrzutowców. Jednakże Pilatus PC-24 wyróżnia się na wiele sposobów. Niska liczba godzinowa jest jedną z jej wielu mocnych stron. Średnie godzinowe spalanie paliwa Pilatus PC-24 to tylko 160 galonów na godzinę. Dlatego przy średniej cenie paliwa 5 USD za galon plik PC-24 będzie kosztować zaledwie 800 USD za godzinę lotu. Jest to wyjątkowo rozsądny koszt jak na taki duży, zdolny samolot. Spalanie paliwa na godzinę w lekkim statku powietrznym W przypadku lekkich statków powietrznych różnica między samolotem, który spala najwięcej paliwa, a samolotem, który spala najmniej, jest stosunkowo niewielka. W ramach projektu Cessna Citation III to lekki odrzutowiec, który spala najwięcej paliwa w ciągu godziny. Biorąc pod uwagę, że dostawy tego samolotu rozpoczęły się w 1983 roku, trudno się dziwić, że spala on najwięcej paliwa w tej kategorii. Średnia wartość godzinowa dla Citation III to 241 galonów na godzinę, co daje szacunkowy godzinowy koszt paliwa w wysokości 1,205 USD. Na drugim końcu spektrum mamy Cessna Citation CJ1 +. CJ1 + średnio spala zaledwie 132 galony paliwa na godzinę. Dlatego szacowany godzinowy koszt paliwa podczas lotu Citation CJ1 + kosztuje tylko 660 USD. Spalanie paliwa w samolocie VLJ na godzinę I wreszcie najmniejsze samoloty odrzutowe na rynku - VLJ (bardzo lekkie odrzutowce). Należy zauważyć, że w kategorii samolotów VLJ istnieje znaczna różnica wielkości. Na przykład na największym końcu spektrum masz rozszerzenie Cessna Citation M2. Samolot, który oficjalnie może przewozić do 6 pasażerów, leci z prędkością 404 knots na wysokości 41,000 2 stóp. MXNUMX jest tuż za rogiem, aby stać się lekkim odrzutowcem. A potem, na najniższym końcu spektrum, mamy Cirrus Vision Jet. Samolot z jednym silnikiem odrzutowym i bez toalety. Oficjalnie Vision Jet może przewozić do pięciu pasażerów. Jednak w prawdziwym świecie najprawdopodobniej będzie w stanie przewozić tylko dwa na raz. Ponadto Vision Jet ma maksymalną prędkość przelotową zaledwie 311 knots i maksymalna wysokość 31,000 XNUMX stóp. I, jak można się spodziewać, średnia ilość paliwa spalanego przez te samoloty na godzinę jest drastycznie różna. Plik Cessna Citation M2 spala średnio 120 galonów paliwa na godzinę. Natomiast Cirrus Vision Jet spala średnio zaledwie 50 galonów paliwa na godzinę. Jeśli przyjmiemy, że galon paliwa Jet-A kosztuje 5 USD, M2 będzie kosztował 600 USD za godzinę paliwa. Liczba bardzo zbliżona do najkorzystniejszych paliwowo odrzutowców. Z drugiej strony Cirrus będzie kosztował paliwo zaledwie 250 USD za godzinę. Zmienne wpływające na spalanie paliwa Należy pamiętać, że przedstawione powyżej liczby to średnie ilości paliwa spalane przez te samoloty w ciągu godziny. Tam są wiele czynników może to wpłynąć i ma wpływ na ilość paliwa spalanego przez prywatny odrzutowiec. Wszystkie następujące czynniki będą miały wpływ na efektywność paliwową statków powietrznych: Prędkość i wysokośćIm większa wysokość, tym większa efektywność paliwowa silnika pogodoweLecąc pod wiatr spali więcej paliwaLatanie z tylnym wiatrem zmniejszy zużycie paliwa przez i lądowanieStart to najbardziej paliwochłonna część lotu. Dlatego krótsze loty spalają proporcjonalnie więcej wznoszenia i oporuWaga samolotuLiczba pasażerów i ilość ładunku na pokładzie wpłyną na wskaźniki spalania. Większa masa oznacza większe zużycie dłuższy lot, tym więcej paliwa potrzeba, a tym samym większa waga. Podsumowanie Podsumowując, prywatne odrzutowce będą spalać od 50 galonów paliwa na godzinę, aż do 626 galonów na godzinę. Oczywiście należy pamiętać, że dane te są oparte na średnim zużyciu paliwa. Dlatego gdybyś spojrzał na oparzenie podczas startu i wspinaczki, liczby te byłyby znacznie większe. Jeśli chcesz zobaczyć, czy prywatne odrzutowce stały się bardziej wydajne pod względem zużycia paliwa w ciągu ostatnich 50 lat, następnie zapoznaj się z tym artykułem. 14 lipca pierwszy transport koni dotarł na lotnisko Haneda. To było zaledwie 36 koni z 325, które przylecą na Igrzyska Olimpijskie i Paraolimpijskie Tokio 2020, które w wyniku pandemii zostały przesunięte o rok. Ile trwa lot koni do Tokio? Ile stopni ma temperatura na pokładzie? Ile koni mieści się w samolocie? To kilka pytań, na które odpowiedzi poznacie poniżej. Pierwszym transportem do Japonii dotarły konie Isabell Werth i Charlotte Dujardin. Rekordowa liczba krajów – 50 – będzie rywalizować w zawodach jeździeckich na Igrzyskach Olimpijskich Tokio 2020 po wprowadzeniu nowych formatów, które ograniczają zespoły do trzech członków, co oznacza, że więcej krajów będzie miało możliwość rywalizacji na scenie olimpijskiej niż kiedykolwiek wcześniej. Kilka ciekawostek dotyczących transportu koni do Tokio: Czas lotu – 18 godzin 15 minut – pierwszy transport z Liege do Tokio, z przyziemieniem w Dubaju na tankowanie i zmianę załogi (90 minut). Samolot – Emirates SkyCargo Boeing 777-F (numery lotów EK9388 LGG-DXB, EK9442 DXB-HND) Pokładowe stajnie – na pokładzie mieści się 19 jednostek przeznaczonych do transportu koni na pokładzie samolotu – długość 317cm, szerokość 244cm, wysokość 233cm Temperatura na pokładzie podczas lotu – 14-17° Celsjusza 36 Koni ujeżdżeniowych – drużyny z Austrii, Belgii, Danii, Niemiec, Wielkiej Brytanii, Holandii, Portugalii i Japonii oraz pojedyncze konie z Brazylii, Estonii, Finlandii, Irlandii i Maroka. fot. FEI/Leanjo de Koster Całkowita waga koni lecących z Liege – 22 700 kg +/- Średnia waga konia ujeżdżeniowego – 630kg Średnia waga konia WKKW – 515kg Średnia waga konia-skoczka – 610kg Ile ważył sprzęt? – 13500 kg Ile ważyła pasza? – 12 000 kg Ile litrów wody przysługuje koniowi podczas lotu? – 40 litrów wody na konia Łączna liczba koni podróżujących do Tokio na Igrzyska Olimpijskie – 247 Łączna liczba koni jadących do Tokio na Igrzyska Paraolimpijskie – 78 Ilość lotów z końmi na Igrzyska Olimpijskie Tokio 2020 – 14 Ilość lotów z końmi na Igrzyska Paraolimpijskie Tokio 2020 – 5 Całkowita waga wyposażenia koni – 100 000 kg Całkowita waga paszy – 60 000 kg Łączna liczba przejazdów ciężarówkami między lotniskiem Haneda a parkiem jeździeckim w Baji Koen – 185 Źródło : Informacje FEI Wiele razy narzekamy na wysokie ceny paliw i łapiemy się za głowę jak widzimy tankujące ciężarówki. Kierowca TIR-a średnio za tankowanie płaci 2,5-3 tys. złotych. Jaki jest koszt zatankowania samolotu? Czy trzeba zapłacić od razu po zatankowaniu? A może paliwo kupuje się na kredyt? O tym wszystkim w dzisiejszym wpisie. Paliwo ma największy udział w kosztach przelotu samolotu O tym, że trzeba zatankować samolot decyduje pilot. On też decyduje czy samolot powinien być zatankowany do pełna czy tylko w części. Na krótkich trasach np. w Europie samoloty praktycznie nigdy nie są tankowane do pełna. Statek powietrzny z pełnym bakiem jest bowiem cięższy i będzie zużywał więcej paliwa. Nie ma zatem uzasadnienia aby w dwu godzinny rejs zabierać pełnych zbiorników. Oczywiście samoloty nie latają na tzw. oparach jednak ilość paliwa jest precyzyjnie wyliczana z małą nadwyżką. Pilot, planując zapotrzebowanie na paliwo, uwzględnia przede wszystkim długość trasy, liczbę pasażerów, masę bagażu i przewożonych ładunków. Jednak gdy pilot samolotu potrzebuje pełnych baków, linia lotnicza musi być przygotowana na wysoką fakturę. Zatankowanie Airbusa A380 (największy pasażerski samolotu świata) do pełna, może kosztować prawie dwa miliony złotych. Jaki jest koszt zatankowania samolotu? Z samolotami jest trochę tak jak z samochodami. W zależności od gabarytów i napędu zmieniają się także ilości zużywanego paliwa. W przypadku popularnej Cessny pełny zbiornik mieści tylko 172 litry benzyny lotniczej . Dla porównania taka ilość paliwa odpowiadająca bakom czterech samochodów osobowych. Tak małe zbiorniki są jednak rzadkością. Boeing 787-8 Dreamliner pomieści ponad 125 tys. litrów paliwa lotniczego, a wspomniany wyżej a Airbus A380 blisko 320 tys. litrów czyli równowartość baków około 6,5 tys. samochodów. W trakcie godziny lotu samolot może spalać średnio około 6 tys. litrów paliwa. Koszt zatankowania popularnych samolotów Przyjrzyjmy się teraz ile kosztuje zatankowanie popularnych modeli samolotów do pełna: Cessna – 172 litry – 1718 zł Airbus A320 – 23 835 litrów – 136 tys. zł Boeing 787-8 – 126 000 litrów – 717 tys. zł Airbus A320 – 320 000 litrów – 1,8 mln zł Za paliwo nie trzeba płacić od razu. Lotnisko wystawia stosowne dokumenty, które są podpisywane przez pilota. Następnie jest wystawiana faktura, którą linie lotnicze muszą zapłacić w umówionym terminie. Jak długo tankuje się samolot? Wszystko zależy od tego jakim sprzętem dysponuje lotnisko. Zazwyczaj jednak cysterny do tankowania samolotów są nowoczesne i wydajne. Zazwyczaj podaje się 1,5 tys. litrów paliwa na minutę. Amerykanie przez długi czas szpiegowali ZSRR za pomocą samolotów Lockheed U-2, ale w 1960 r. Rosjanom udało się jednego zestrzelić U-2 miał początkowo zostać zastąpiony przez samolot A-12, ale ostatecznie na jego podstawie stworzono SR-71, który służył w amerykańskiej armii kilka dekad SR-71 Blackbird był niezniszczalny. ZSRR nigdy nie udało się zestrzelić nawet jednej tego typu maszyny. Wszystko przez rekordową prędkość samolotu, możliwość latania na bardzo dużych wysokościach oraz projekt kadłuba, który był niemal niewykrywalny dla radarów SR-71 zbudowano z tytanu, do którego USA miało bardzo utrudniony dostęp. Cenną rudę zakupiono od ZSRR, wykorzystując w tym celu kraje trzeciego świata oraz fałszywe operacje W 1998 r. amerykańska armia wycofała SR-71 ze służby, a trzy maszyny przekazała NASA. Samolot był zbyt drogi w utrzymaniu i ulegał bardzo niebezpiecznym awariom. Został zastąpiony przez dużo tańsze i skuteczniejsze satelity oraz drony Więcej takich tematów znajdziesz na stronie głównej Szpiegowanie ZSRR z powietrza W trakcie Zimnej Wojny Amerykanie bardzo chcieli mieć wgląd w terytorium swojego największego wroga. Ze względu na olbrzymią liczbę sowieckich radarów oraz rozbudowaną obronę przeciwlotniczą, przelot nad ZSRR nie był jednak zadaniem łatwym. Początkowo dane dla Amerykanów zbierały latające na wysokości nawet 27 tys. m samoloty Lockheed U-2. To dzięki nim udało się odkryć kosmodrom Bajkonur oraz stanowiska rakiet SS-4 w trakcie trwania kryzysu kubańskiego. Okazało się jednak, że duża wysokość nie wystarczy, żeby uniknąć zestrzelenia. Foto: US Air Force Lockheed U-2 1 maja 1960 r. U-2 pilotowany przez Francisa Powersa został trafiony rakietami S-75 i spadł na terytorium Związku Radzieckiego. Pilota schwytano i po dwóch latach wymieniono za agenta KGB. Aby zestrzelić maszynę, użyto 14 rakiet oraz dwóch samolotów MiG-19. Jeden z sowieckich samolotów również został przypadkowo trafiony, a rosyjski pilot nie przeżył katastrofy. Od tego wydarzenia Amerykanie wstrzymali loty nad ZSRR. Musieli najpierw opracować nowy samolot, który będzie latał nie tylko wysoko, ale też bardzo szybko. Narodziny niezniszczalnego Blackbird Prace nad protoplastą SR-71 firma Lockheed rozpoczęła już w połowie lat 50. Maszyna otrzymała nazwę A-12, a jej pierwszy oblot miał miejsce 24 kwietnia 1962 r. w tajnej bazie USAF Strefa 51 nad jeziorem Groom w Nevadzie. Wybudowano jednak tylko 12 egzemplarzy tego samolotu, który szybko zastąpiono zmodyfikowanym modelem SR-71. Pierwszy lot SR-71A Blackbird odbył 22 grudnia 1964 r. i miał potem służyć w Amerykańskim lotnictwie aż do roku 1999. Foto: NASA SR-71 w trakcie kołowania Ten niezwykle nowoczesny, jak na swoje czasy, samolot dalekiego zwiadu strategicznego, został tak skonstruowany, żeby był niezniszczalny dla radzieckiej obrony przeciwlotniczej. Przy jego projektowaniu zastosowano całą masę nowych i zaawansowanych rozwiązań. SR-71 osiągał prędkość maksymalną 3,3 Ma (ponad 4 tys. km/godz.) i mógł latać na wysokości nawet 36 tys. m. Był w stanie utrzymywać prędkość naddźwiękową wiele godzin, a dzięki kształtowi swojego kadłuba oraz specjalnej czarnej farbie, maszyna stawała się niemal niewykrywalna dla radarów. Foto: Jose Lopez / USAF SR-71 Czytaj także: Jak działa technologia stealth? Wyjaśniamy, jak oszukiwane są radary Żadne radzieckie samoloty nie były w stanie zatrzymać amerykańskiej maszyny. Co prawda MiG-25 osiągał prędkość naddźwiękową, ale mógł ją utrzymać zaledwie kilka minut. Wystrzeliwane przez rosyjskie samoloty pociski R-40 również nie miały z Blackbird żadnych szans. Okazały się zwyczajnie za wolne. Amerykański samolot z sowieckiego tytanu Szczególną cechą SR-71 był również fakt, że 92 proc. samolotu zostało wykonane z tytanu. Materiału, do którego Stany Zjednoczone w tamtym czasie nie miały łatwego dostępu. Największe jego złoża znajdowały się w ZSRR i to właśnie ze Związku Radzieckiego pochodził tytan wykorzystany do budowany SR-71! Opisał to jeden z pilotów SR-71 Rich Graham: Pierwsze misje SR-71 wykonywały na terytorium Wietnamu oraz Korei Północnej. W ich trakcie udało im się uniknąć łącznie ponad 800 pocisków wroga. Mimo, że żaden samolot nie został zestrzelony, Amerykanie nadal unikali wlatywania w przestrzeń powietrzną ZSRR. Zamiast tego piloci Blackbird regularnie latali wzdłuż granicy i dzięki zaawansowanej aparaturze zbierali dane na temat terenów znajdujący się nawet kilkaset kilometrów w głąb Związku Radzieckiego. Dopiero w 1980 r. Sowieci opracowali samoloty MiG-31, który mogły stanowić zagrożenie dla SR-71. Nie to jednak stało się główną przyczyną rezygnacji Amerykanów z usług Blackbird. Drogie i niepotrzebne SR-71 były niezwykle skuteczne, ale też niezwykle drogie. Utrzymanie jednego egzemplarza w stałej gotowości bojowej kosztowało amerykańskich podatników zawrotną sumę 300 mln dolarów rocznie. Kwota ta musiała być przeznaczana na armię mechaników zajmujących się konserwacją maszyny i na infrastrukturę niezbędną do obsługi samolotu np. tankowanie w locie. Problem stanowiła również awaryjność Blackbird. Z 32 samolotów żaden nie został nigdy zestrzelony, ale ponad 1/3 rozbiła się lub był niezdatna do użytku przez liczne awarie. Foto: Ken Hackman / USAF SR-71 tankujący w locie Czytaj także: Czy możliwe jest przechwycenie wystrzelonego pocisku balistycznego? Ostatecznie o przejściu na emeryturę tego niesamowitego dzieła technologicznego postępu zadecydował... dalszy postęp technologiczny. Chociaż do dzisiaj w służbie żadnej armii świata nie lata żadna szybsza maszyna (stworzone przez NASA X-15 były tylko samolotami eksperymentalnymi), to powstało wiele urządzeń, które lepiej spełniają te same funkcje co Blackbird. Satelity oraz drony są tańsze w produkcji i utrzymaniu oraz mogą przekazywać zbierane dane w czasie rzeczywistym. W 1998 r. SR-71 został wycofany ze służby, a trzy egzemplarze trafiły do NASA. Ostatnia tego typu maszyna wzbiła się w powietrze 9 października 1999 r. Pytacie z niepokojem czy to normalne, że samolot jest tankowany z pasażerami na pokładzie. W dodatku tankują z pasażerami bo widocznie zapomnieli wcześniej i teraz robią to w pospiechu, może nie doleją, może przeleją. Tankowanie z pasażerami na pokładzie to normalna procedura. Bardzo często jest tak, że tankowanie odbywa się z nam na pokładzie już. Wynika to z różnych rzeczy. Znaczenie ma też oczywiście i czas. Jeżeli samolot jest w tzw. rotacji, kilkanaście min wcześniej wysiedli pasażerowie, a za chwilkę wchodzą kolejni, na lotnisku jest kolejka np. do slotów – o tym w następnym odcinku, potem w zimie np. do odladzania, to robi się mało czasu na wszystko, co nie znaczy, ze jest popłoch i zamieszanie. Nie ma. Właśnie dlatego są opracowane specjalne procedury, w lotnictwie na wszystko, na to też. To ułatwia prace, i nam poprawia znacząco bezpieczeństwo. Operator, czyli nasza linia, musi mieć ustanowione procedury operacyjne uzupełniania lub spuszczania paliwa w czasie, gdy pasażerowie wsiadają, przebywają na pokładzie lub wysiadają, zapewniające zachowanie środków ostrożności: Warunkami absolutnymi są: jedna wyszkolona osoba musi pozostawać na wyznaczonym miejscu podczas operacji paliwowych z pasażerami na pokładzie. Osoba ta musi być przygotowana do wykonania procedur awaryjnych w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego, gaszenia ognia, prowadzenia łączności oraz inicjowania ewakuacji i kierowania nią; dwustronna łączność i jej utrzymywanie za pomocą pokładowego systemu komunikacji wewnętrznej (interkom) lub innych odpowiednich środków pomiędzy obsługą naziemną nadzorującą tankowaniem a wykwalifikowanym personelem na pokładzie samolotu; asysta pojazdu Lotniskowej Straży Pożarnej; Mamy buty na nogach; Mamy odpięte pasy, szefowa pokładu sama potrafi przebiec, sprawdzić i odpiąć; W samolocie włączone są światła Emergensy Lights; Personel cały czas nadaje komunikat o tankowaniu samolotu, i jak się należy zachowywać; Toalety są zamknięte; Pod drzwi podstawione są schody, tylne drzwi jeżeli są zamknięte to niemoże być schodów, a musza być tak uzbrojone, żeby można było szybko otworzyć trap ewakuacyjny; wyjścia awaryjne są„obstawione” przez załogę. w przypadku wykrycia we wnętrzu samolotu oparów paliwa lub wystąpienia dowolnego innego zagrożenia w czasie uzupełniania/spuszczania paliwa, operacja paliwowa musi zostać natychmiast przerwana; powierzchnia terenu pod wyjściami wyznaczonymi do ewakuacji i w miejscach rozwinięcia trapów awaryjnych musi być wolna; muszą być poczynione niezbędne przygotowania do szybkiej i bezpiecznej ewakuacji. Nie we wszystkich krajach jednak tankowanie jest możliwe, np. we Włoszech jest zabronione na wszystkich lotniskach. Jakie macie teraz miny? Trochę przerażone? Snujecie historyjki o palącym się samolocie? Niepotrzebnie, nie zdarzyło się jeszcze śmierć podczas tankowania i pożar samolotu podczas tankowania. Owszem, ta sytuacja wymaga uwagi, ostrożności, paliwo się w końcu leje. Po to jednak są te maksymalne zabezpieczenia, żeby nic się nie wydarzyło. Nie traktujmy tego jak złowroga wróżbę, ale element bezpieczeństwa. Zwracamy w tym miejscu uwagę wszystkim niepokornym pasażerom, którzy wiedzą lepiej, i nie stosują się do poleceń personelu. Róbmy to, o co nas proszą, to wszystkim będzie się lepiej leciało. Przypomina mi się teraz głośna sprawa ze zbuntowanym pasażerem, którego współtowarzysze w trosce o własne bezpieczeństwo lotu związali pasami. Recz się działa nad Atlantykiem, nie było chwilowo gdzie lądować, więc inni pasażerowie „pomogli” załodze uporać się z pijanym już wtedy panem, który w ich ocenie zagrażał podróży. Taka postawa jest jak najbardziej godna pochwały. Bądźmy świadomymi pasażerami. I to jest podsumowanie wpisu o tankowaniu. Bądźmy świadomi co się dzieje i jak się dzieje. Panice mówimy stanowcze NIE.

ile trwa tankowanie samolotu